چرا با خود چنین کردیم
نمی دانم در این دنیا چه می خواهیم
به دنبال چه می گردیم
چه می خواهیم از این دیر خراب نامردی ها
از این افسانه پرداز سیاهی ها
چرا چشمان خود را ما همه بستیم
و در تاریکی مطلق ز هر نوری هراسانیم
چرا از واقعیت ها گریزانیم
و در دریایی از اوهام سرگردان
چرا مرغان دل را در قفس زندانی ابلیس گرداندیم
و زنجیر هوس بر پایشان بستیم
بیا یک دم به حال خویش پردازیم
دمی چشمان خویش را باز گردانیم
که تا شاید ببینیم این حقیقت را
رهی که می رویم راه سراب است
امید و ارزو ها همه نقش بر آب است
بیا یک دم به حال خویش پردازیم
بیا شاید به اصل خویش برگردیم
